Tenc por...
a dormir-me i aixecar-me de nou...
a presenciar una altra matinada
sense escoltar el teu renou...
Vull fugir d'aquí,
em sent pressa d'aques món,
somriure com cada pic
que pens en el teu record...
Canviar-li els papers a la vida,
que em tracti bé,
que no em deixi tirada
com una bossa de plàstic al carrer...
Vull sentir-te a prop...
tan a prop que pugui escoltar com respires
i comparar aquest melòdic só
amb milions de poesies...
Vull sentir-te a prop...
tan a prop que s'enllacin els nostres cors
i deixar de sentir
que m'enfons en un pou
del que ja no tenc ganes de sortir...
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada